دل در خیال دیدار آیینه خانه ای داشت

بر دوش بحر آخر موج گهرگران شد

جمعیت عدم را ازکف نمی توان داد

دریاد بیضه باید مشغول آشیان شد

تا بر ورق زد آتش طاووس پرفشان شد

از الفت رفیقان با بیکسی بسازید

کس همعنان کس نیست از مرگ امتحان شد