تا نفس آب نشد آینه بی زنگ نشد

صوف و اطلس ز کجا پینه بر اندام تو دوخت

بر هوس جامه عریانی اگر تنگ نشد

شبنم صبح دلیل است که در عالم رنگ

گوش بر زمزمه ساز سپندیم همه

داغ شد محفل و یک نغمه به آهنگ نشد

درگریبان عدم نیز رهی داشت خیال