صوف و اطلس ز کجا پینه بر اندام تو دوخت

صفحه ای نیست کز آتش زدن ارژنگ نشد

دل هر ذره به صد چشم تماشا جوشید

دهر طاووس شد و محرم نیرنگ نشد

بر هوس جامه عریانی اگر تنگ نشد

شبنم صبح دلیل است که در عالم رنگ

تا نفس آب نشد آینه بی زنگ نشد