دل هر ذره به صد چشم تماشا جوشید

سنگ تا شیشه نشد آینه سنگ نشد

بیخبرسوخت نفس ورنه درین مکتب وهم

صفحه ای نیست کز آتش زدن ارژنگ نشد

دهر طاووس شد و محرم نیرنگ نشد

صوف و اطلس ز کجا پینه بر اندام تو دوخت

بر هوس جامه عریانی اگر تنگ نشد