وای بر صیدی که از صیاد خود غافل نشد

گل نکرد آهی که بر ما خنجر قاتل نشد

آرزو برهم نزد بالی که دل بسمل نشد

دام محرومی درین دشت احتیاط آگهی ست

دل به راحت گر نسازد با گدازش واگذار

گوهر ما بحر خواهد گشت اگر ساحل نشد

در بیابانی که ما را سر به کوشش داده اند