گوهر ما بحر خواهد گشت اگر ساحل نشد

دام محرومی درین دشت احتیاط آگهی ست

وای بر صیدی که از صیاد خود غافل نشد

دل به راحت گر نسازد با گدازش واگذار

در بیابانی که ما را سر به کوشش داده اند

جاده هم از خویش رفت و محرم منزل نشد

شعله را خاموش گشتن پای از خود رفتن است