کفیل این گهرم سعی کوه و هامون شد

به گفتگو مده ازکاف حضور جسیت

عنان گسست چو از دانه ریشه بیرون شد

حصول آبله پا مزد بی سر و پایی ست

عروج عالم اقبال بیخودی دگر است

به گردش آنچه ز رنگم پریدگردون شد

نوای ساز رعونت قیامت انگیز است