به گردش آنچه ز رنگم پریدگردون شد

حصول آبله پا مزد بی سر و پایی ست

کفیل این گهرم سعی کوه و هامون شد

عروج عالم اقبال بیخودی دگر است

نوای ساز رعونت قیامت انگیز است

به خدمت رگ گردن نمی توان خون شد

بهار غیرت مرد آبیاری خون داشت