عرق چکید به کیفتی که گلگون شد

نوای ساز رعونت قیامت انگیز است

به خدمت رگ گردن نمی توان خون شد

بهار غیرت مرد آبیاری خون داشت

زمان فرصت هر چیز مغتنم شمرید

که تا به حشر نخواهد شد آنچه اکنون شد

بر آن ستمزده بیدل ز عالم اوهام