که تا به حشر نخواهد شد آنچه اکنون شد

بهار غیرت مرد آبیاری خون داشت

عرق چکید به کیفتی که گلگون شد

زمان فرصت هر چیز مغتنم شمرید

بر آن ستمزده بیدل ز عالم اوهام

چه ظلم رفت که مجنون نشد فلاطون شد