بی قدر نیست شبنم حیرت بهار عشق

جمیعتم ز زلف تو یک تار مو نشد

عمری ست خدمت لب خاموش می کنم

ای بخت ناز کن که نفس هرزه گو نشد

نگداخت دل که آینه آبرو نشد

اشیا مثال آینه بی نشانیند

نشکفت ازین چمن گل رنگی که بو نشد