آن بود که در یک نظر انداختن این شد

عنقایی ام از شهرت خودگشت فزون تر

آخر پی گمنامی من نقش نگین شد

دل خواست به گردون نگرد زیر قدم دید

هر لحظه هوایی ست عنان تاب دماغم

رخشی که ندارم به خیال اینهمه زین شد

از عالم حیرانی من هیچ مپرسید