همی گفت گر ناودانی بجای

دل کد خدایان ازو شد درشت

به هرسو همی رفت با رهنمای

منادیگری پیش او بر بپای

ببینی و گر گربه ای در سرای

بدان بوم وبر آتش اندر زنم

ز برشان همی سنگ بر سرزنم