دل کد خدایان ازو شد درشت

بفرمود تا ناودانهای بام

بکندند و او شد بران شادکام

وزان پس همه گربکان رابکشت

به هرسو همی رفت با رهنمای

منادیگری پیش او بر بپای

همی گفت گر ناودانی بجای