چشم ما مشکل که بر رخسار جانان بشکفد

باغ نیرنگ جنونم نیست آسان بشکفد

خون خورد صد شعله تا داغی به سامان بشکفد

آببار ما ادبکاران گداز جرات است

بیدماغی فرصت اندیش شکست رنگ نیست

گل به رنگ صبح بابد دامن افشان بشکفد

تنگنای عرصه موهوم امکان را کجاست