در شکست من طلسم عیش امکان بسته اند

گل به رنگ صبح بابد دامن افشان بشکفد

تنگنای عرصه موهوم امکان را کجاست

اتفدر وسعت که یک زخم نمایان بشکفد

رنگ آغوشی کشد تا این گلستان بشکفد

مهرورزی نیست اینجا کم ز باد مهرگان

چاک زن جیب وفا تا طبع یاران بشکفد