تا قیامت در کف خاکی که نقش پای اوست

غنچه دل در برم تا کوی جانان بشکفد

می توان با صد خیابان بهشتم طرح داد

یک مژه چشمی که بر روی عزیزان بشکفد

دل تپد، آیینه بالد، گل دمد، جان بشکفد

هستی جاوبد ریزدگل به دامان عدم

یک تبسم وار اگر آن لعل خندان بشکفد