ز آن جوش که دردی ز می ناب برآمد

نتوان به تلاش از غم اسباب برآمد

گوهر چه نفس سوخت که از آب برآمد

غافل نتوان بود به خمخانه توفیق

خواه انجمن آرا شد و خواه آینه پرداخت

از خانه خورشید همین تاب برآمد

نیرنگ نفس شور دو عالم به عدم بست