شکست از دامنش گل کرد و تصویرم به رنگ آمد

به استقبالم از یاد نگاه کافرآیینش

قیامت آمد، آشوب پری ، آمد فرنگ آمد

غباری داشتم در خامه نقاش موهومی

به افسون وفا آخر غم او کرد ممنونم

که از دل دیر رفت اما چو آمد بیدرنگ آمد

به احسانها ی بیجا خواجه می نازد نمی داند