باز بی روی تو در فصل جنون جوش بهار

پهلوی ما چو گهر در ته ی بالین آمد

چون نفس سر به خط وحشت دل می تازیم

جاده در دامن این دشت همان چین آمد

سایه گل به سرم پنجه شاهین آمد

خون به دل ، خاک به سر، آه به لب ، اشک به چشم

بی جمال تو چه ها بر من مسکین آمد