بیدل آسوده تر از موج گهر خاک شدیم

سایه گل به سرم پنجه شاهین آمد

خون به دل ، خاک به سر، آه به لب ، اشک به چشم

بی جمال تو چه ها بر من مسکین آمد

رفتن از خویش چه مقدار به تمکین آمد