یار از نظر چو مصرع برجسته می رود

یاران مرا دگر به کجا می توان رساند

پوشیده نیست آنهمه گرد سراغ من

چشمی چو آبله ته پا می توان رساند

فرصت بدیهه جوست مرا می توان رساند

ای ساکنان میکده ننگ ترحم است

ما را اگر به خانه ما می توان رساند