درین گلشن نهال ناله دارد نوبر داغی

مگر صهبا خمار وهم این تریاک بنشاند

صباگر مرهم شبنم نهد برروی زخم گل

ز خار منتش عمری گریبان چاک بنشاند

گل ساغر تواند چید هرکس تاک بنشاند

خیال طره حور است ز!هد را اگر بر سر

ز بهر زلف حوران شانه از مسواک بنشاند