گل ساغر تواند چید هرکس تاک بنشاند

صباگر مرهم شبنم نهد برروی زخم گل

ز خار منتش عمری گریبان چاک بنشاند

درین گلشن نهال ناله دارد نوبر داغی

خیال طره حور است ز!هد را اگر بر سر

ز بهر زلف حوران شانه از مسواک بنشاند

دمی چون صبح می خواهم قفس بر دوش پروازی