تحیر گر نپردازد به ضبط گریه عاشق

مرا این آرزو تا کی گریبان چاک بنشاند

به رنگ قطره با هر موج دارم نقد ایثاری

مبادا گوهرم در عقده امساک بنشاند

غبار عالمی از دیده ی نمناک بنشاند

طرب خواهی نفس در یاد مژگانش به دل بشکن

تواند جام می برداشت هرکس تاک بنشاند