خواهد پری ز طایر رنگ بهار ماند

خمیازه سنج تهمت عیش رمیده ایم

می آنقدر نبود که رنج خمار ماند

از برگ گل درین چمن وحشت آبیار

یاسم نداد رخصت اظهار ناله ای

چندن شکست دل که نفس در غبار ماند

آگاهیم سراغ تسلی نمی دهد