باید به فرصت طربم خون گریستن

پای به خواب رفته من در نگار ماند

آنجا که من ز دست نفس عجز می کشم

دست هر!ر سنگ به زیر شرار ماند

تمثال رفت وآینه تهمت شکار ماند

یعقوب وار چشم سفیدی شکوفه کرد

با من همین گل از چمن انتظار ماند