تمثال رفت وآینه تهمت شکار ماند

آنجا که من ز دست نفس عجز می کشم

دست هر!ر سنگ به زیر شرار ماند

باید به فرصت طربم خون گریستن

یعقوب وار چشم سفیدی شکوفه کرد

با من همین گل از چمن انتظار ماند

بیدل از آن بهار که توفان جلوه داشت