مفت نشاط هیچ اگر فقر و گر غنا

این گوهر آب گشت و همان خاکسار ماند

وضع حیاست دامن فانوس عافیت

از ضبط خود چراغ گهر در حصار ماند

دستی نداشتم که بگویم ز کار ماند

زنهار خو مکن به گرانجانی آنقدر

شد سنگ ناله ای که درین کوهسار ماند