تا به بیرنگیست سیر پرفشانیهای رنگ

ناله بال افشاند هرجا طاقت پرواز ماند

داغ نیرنگ وفا را چاره نتوان یافتن

جلوه خلوت پرور و نظاره بیرون تاز ماند

یافت انجام آنکه سر در دامن آغاز ماند

صیقل تدبیر برآیینه ما زنگ ریخت

شعله این تیغ آخر در دهان گاز ماند