هرقدر بی پرده شد در پرده های ساز ماند

بسکه فطرتها به گرد نارسایی بازماند

یک جهان انجام ، خجلت پرور آغاز ماند

نغمه ها بسیار بود اما ز جهل مستمع

حسن در اظهار شوخی رنگ تقصیری ند!شت

چشمها غفلت نگه شد جلوه محو باز ماند

این زمان، حسرت ، تسلی خانه جمعیت است