در خزان سیر بهارم ز بن گلستان کم نشد

آینه دور از تماشا یک نگاه انداز ماند

شمع یکسر اشک و آه خویش با خود می برد

هم به زیرپای ما ماند آنچه از ما باز ماند

رنگها پرواز کرد و حیرتم گلباز ماند

از فرامش خانه عرض شرر جوشیده ام

گرد بالی داشتم در عالم پرواز ماند