چون شمع که خاکسترش آیینه داغ است

دلدار گذشت و نگه بازپسین ماند

از رفتن او آنچه به ما ماند همین ماند

من سوختم و چشم سیاهی به کمین ماند

دیگر چه نثار تو کند مشت غبارم

یک سجده جبین داشتم آنهم به زمین ماند