من سوختم و چشم سیاهی به کمین ماند

دلدار گذشت و نگه بازپسین ماند

از رفتن او آنچه به ما ماند همین ماند

چون شمع که خاکسترش آیینه داغ است

دیگر چه نثار تو کند مشت غبارم

یک سجده جبین داشتم آنهم به زمین ماند

گر هوش پود عبرت شهرت طلبیهاست