رنگ در خامه نقاش سر زانو ماند

بازمی داردت از هرزه دوی کسب کمال

نافه چون پخته شد از همرهی آهو ماند

گردن از جیب چه تصویر برآرم یارب

ای حباب آینه حسن وقار تو حیاست

چون عرق ریختی از چهره نخواهد رو ماند

همچو عکسی که برد سادگی از آینه ها