بیاکه بی تو به چشم ترم هجوم نگاه

به صیت شهپر مرغ پریده می ماند

به هرچه دید گشودیم موج خون گل کرد

نگاه ما به رگ نیش دیده می ماند

به موج صفحه مسطر کشیده می ماند

ز عجز اگر سر طومار شکوه بگشایم

نفس به سینه چو خط بر جریده می ماند