قدح به دست خمستان شوق کیست بهار

بهار آبله هم نادمیده می ماند

به نارسایی پرواز رفته ام از خوبش

پر شکسته به رنگ پریده می ماند

که گل به چهره ساغر کشیده می ماند

به حسرت دم تیغت جراحت دل ما

به عاشقان گریبان دریده می ماند