شرار ثابت و سیاره دام فرصت کیست

بساط غنچه به دامان چیده می ماند

ثبات عیش که دارد که چون پر طاووس

جهان به شوخی رنگ پریده می ماند

فلک به کاغذ آتش رسیده می ماند

کجا بریم غبار جنون که صحرا هم

ز گردباد به دامان چیده می ماند