فلک به کاغذ آتش رسیده می ماند

ثبات عیش که دارد که چون پر طاووس

جهان به شوخی رنگ پریده می ماند

شرار ثابت و سیاره دام فرصت کیست

کجا بریم غبار جنون که صحرا هم

ز گردباد به دامان چیده می ماند

ز غنچه دل بلبل سراغ پیکان گیر