خیال کینه به دل گر همه سر مویی ست

به نارسایی تاک بریده می ماند

چو گل به ذوق هوس هرزه خند نتوان بود

شکفتگی به دهان دریده می ماند

به صد قیامت خار خلیده می ماند

طراوت من و مایی که مایه اش نفس است

به خونی از رگ بسمل چکیده می ماند