ز بسکه رشته ساز نفس گسیخته است

به خونی از رگ بسمل چکیده می ماند

گداخت حیرتم از نارسایی اشکی

که آب می شود و محو دیده می ماند

نشاط دل به نوای رمیده می ماند

غنیمت است دمی چند مشق ناله کنیم

قفس به صفحه مسطر کشیده می ماند