پیوسته اند با حق و از خود نرسته اند

ابنای روزگار برای گلوی هم

خنجر شدن اگر نتوانند دسته اند

جمعی که دم زعالم توحید می زنند

آفاق نیست مرکز آرام هیچکس

زبن خانه کمان همه یک تیر جسته اند

غافل ز پاس آب رخ عجز ما مباش