زبن خانه کمان همه یک تیر جسته اند

جمعی که دم زعالم توحید می زنند

پیوسته اند با حق و از خود نرسته اند

آفاق نیست مرکز آرام هیچکس

غافل ز پاس آب رخ عجز ما مباش

ما را به یاد طرف کلاهی شکسته اند

بیدل نجسته است گهر از طلسم آب