سیر چنارکن که مقیمان این بهار

بی زهره ها همه ز جگر دست شسته اند

در چشمه خیال هم آبی نمانده است

از بسکه رفتگان ز اثر دست شسته اند

از حاصل ثمر چقدر دست شسته اند

دربا تلاطم آیسنه ، صحرا غبارخیز

از عافیت چه خشک و چه تر دست شسته اند