در چشمه خیال هم آبی نمانده است

سیلی خوران به موج خطر دست شسته اند

هستی نفس گداخته نام جرات است

بی زهره ها همه ز جگر دست شسته اند

از بسکه رفتگان ز اثر دست شسته اند

سیر چنارکن که مقیمان این بهار

از حاصل ثمر چقدر دست شسته اند