صد برق درکمین نفس موج می زند

گرد مرا چو آب در آهن شکسته اند

هرگل که دیدم آبله خون چکیده بود

یا رب چه خار در دل گلشن شکسته اند

مردم نظر به شعله ایمن شکسته اند

پرواز من چو موج گهر در دل است و بس

بالی که داشتم به تپیدن شکسته اند