مردم نظر به شعله ایمن شکسته اند

هرگل که دیدم آبله خون چکیده بود

یا رب چه خار در دل گلشن شکسته اند

صد برق درکمین نفس موج می زند

پرواز من چو موج گهر در دل است و بس

بالی که داشتم به تپیدن شکسته اند

هر ذره ام به رنگ دگر می دهد نشان