تاگهر این موجها افتان و خیزان رفته ا ند

صبح محشر کی دمد تا چشم عبرت واکنیم

خوابناکان در خم دیوار مژگان رفته اند

ابله شاید به داد هرزه جولانی رسد

کیست با پیکان دلدوز قضاگردد طرف

چون سخن تا رفته اند از لب پریشان رفته اند

بزم امکان یک سحر پروانه فرصت نداشت