زین بیابان رفتگان با خویش منزل برده ا ند

سیر مینا بایدت کردن پری بی پرده نیست

هرکجا بردند لیلی را به محمل برده اند

در سراغ عافیت بیهوده می سوزی نفس

از فسون سحرکاریهای این مزرع مپرس

خلق خرمن می کند اوهام حاصل برده اند

این نهال باغ حسرت از چه حرمان آب داشت