خلق خرمن می کند اوهام حاصل برده اند

در سراغ عافیت بیهوده می سوزی نفس

زین بیابان رفتگان با خویش منزل برده ا ند

از فسون سحرکاریهای این مزرع مپرس

این نهال باغ حسرت از چه حرمان آب داشت

دود پیش آمد به هرجا نام بیدل برده اند